phonétique
I. adj teodgern-logig aa, kernlogigel aa relatif à une consonne articulée avec la pointe de la langue contre les alvéoles des dents de la mâchoire supérieure a-zave d'ur gensonenn deluzet gant kern an teod ouzh logigoù an dent eus ar garvan grec'h.
II. nf kernlogigenn b -où consonne ~ kensonenn gernlogigel consonne apico-alvéolodentale kernlogigdentenn.