adj philosophie anhipotetek aa, anamplegat aa, trareadek aa terme choisi par Platon pour désigner l’objet de la connaissance suprême – ce qui est sans condition, indémontrable, mais irréfutable – , par opposition au raisonnement mathématique qui procède par hypothèse termen dibabet gant Platon evit deanviñ divoud an anaoud uc'hañ – pezh zo anamplegat, andezreadus, hogen andiorzhadus – , a-gevenep d'ar poellata jedoniel a argerzh dre gentren.